IN DE AS ZITTEN

Er loopt een verborgen Jona-verhaal door het Nieuwe Testament. Jezus geeft maar één teken: het teken van Jona. De storm van Marcus herhaalt de storm van Jona woord voor woord — dezelfde slapende man in het schip, dezelfde Griekse woorden. De eerste christenen schilderden Jona op de plafonds van hun catacomben, en hun geheime teken was een vis.
Het spoor gaat dieper. Lucas bouwde het levensverhaal van Paulus op het boek Jona: de vlucht, de storm, het lot, de menigte als zee, het wereldrijk dat hem opslokt — en hij sneed precies één hoofdstuk weg. Paulus: de man die zichzelf 'slaaf van Christus' noemde, die mensen ving als vissen, die door de apostelen naar de tempel werd gestuurd.
Dan de Koran. Zijn Jona is niet de Jona van de Bijbel: hij vlucht als een weggelopen slaaf en bekent wat Jona nooit deed — 'ik was een van de onrechtvaardigen' — precies de bekentenis die Paulus met eigen hand schreef. En de Koran verbiedt zijn profeet één ding: word niet als de man van de vis.
Ninevé ging in zak en as zitten en werd gespaard; Rome weigerde en brandde. Van Qumran tot de brand van Rome: geen aanval, maar een leesonderzoek — tot uit twee heilige boeken één man zichtbaar wordt.