Chwila prawdy

„— Nie znaleźliście nawet śladu Solveig?
Iver pokręcił głową.
— Nie, nie znaleźliśmy. Byliśmy w Vang, ale Asbjørn nic nie wiedział o tym, żeby Solveig uciekła.
— Żeby ta wiadomość dotarła tu z Kristianii potrzeba chyba trochę czasu?
— To prawda, ale jak mogłaby się tu dostać? Nie mogła przecież przejść całej tej długiej drogi?
— Nie wiem — Hansine czuła, jak łzy rozpaczy cisną się jej do oczu. Poczucie, że jej nie wierzą sprawiło, że straciła panowanie nad sobą. — Sądzicie, że to wszystko wymyśliłam? Byłam przerażona. Gdyby nie poślizgnęła się na zboczu, byłabym teraz martwa.
— Oczywiście, że ci wierzymy. Tylko, że... Cholera by to wzięła! — przeklął Iver, co często mu się zdarzało, gdy nie wiedział, co powiedzieć.
— Chodź, pojedziemy do domu — Marie położyła rękę na ramieniu Hansine. — Niech mężczyźni tym się zajmą.”

___

Barwna i fascynująca opowieść o wielkiej miłości, tęsknocie i cierpieniu naznaczonej przez los dziewczyny, o trudnych wyborach i spełnianiu marzeń.

Czy tajemniczy klejnot i opiekujące się Hansine dobre duchy doprowadzą ją do ukrytej szczęśliwej krainy?
Czy znajdzie tam wreszcie spokój i zdobędzie ukochanego mężczyznę?